.:: ANNA MARIA JOPEK ::. ID.::

GŁOS FANA: RECENZJA Barefoot




BAREFOOT
Emarcy/Universal 2002

Lista utworów:
1. Bukowina I
2. Nim słońce wstanie
3. Kołysanka Rosemary / Kiedy będziesz duży
4. Tęskno mi tęskno
5. Dwa serduszka cztery oczy
6. Cyraneczka
7. Kiedy mnie już nie będzie
8. Bandoska
9. Bosa
10. Nielojalność
11. Szepty i Łzy
12. Kiedy będziesz duży
+ Szepty i łzy (wideo)

Teksty piosenek...


TELEDYSKI:

Rozmiar: 35234 bajtów

Szepty i Łzy



BOSO PRZEZ JAZZ

   Dominanty nonowe bez prymy przechodzące w subdominanty septymowe drugiego stopnia, proste współbrzmienia i złożone instrumentacje, a wszystko nasycone mazowiecką tęsknotą za pięknym i prostym światem. Taką poznałem Annę Marię Jopek na jej kolejnej płycie. Nie potrafię powiedzieć jaki rodzaj muzyki prezentowany jest na Barefoot (2000). Raz jest to jazz, innym razem folk, czasem słychać tu klasykę.
   Zakochałem się w Barefoot od pierwszych akordów Bukowiny. Leszek Możdżer zagrał tak charyzmatyczne solo, jakiego jeszcze nie słyszałem. Dopełnieniem cudownego głosu Anny Marii Jopek są świetne efekty perkusyjne Cezarego Konrada, zaś surowy nastrój płyty podtrzymuje bas. Jedynym rozświetleniem mroku jest Z powietrza Marka Napiórkowskiego (gitary). Lekki utworek w stylu Pata Metheny'ego jest pewnego rodzaju preludium do Bandoski- mazowieckiego akcentu na płycie. Bandoska to jakby kontynuacja piosenki Dwa serduszka cztery oczy. Tematy ludowe są zdecydowanie mocną stroną płyty. Ostre dźwięki Tomasza Stańko i spokojny fragment w wykonaniu Tomasza Szukalskiego naśladują dwa stany duszy- smutek i tęsknotę. Tęskno mi tęskno wykorzystuje prosty temat ludowy, jednak Jacek Urbaniak wygrał tu na antycznym rogu bawolim współczesną tęsknotę za ukochanym. Ukochanym, który już może nie wróci, aby jeszcze raz odprowadzić Cyraneczkę do domu. I znów powraca Leszek Możdżer. Tym razem fortepian konkuruje z gitarą w orientalnym współbrzmieniu. Daleko na wschód, za Stary Świat prowadzi nas duet z Robertem Amirianem. Do mazurskich chórków wprowadza nas flugelhorn Roberta Majewskiego. Jednak Nim słońce wstanie, Anna Maria Jopek wraca do ormiańskiego tematu z Jasnosłyszenia (1999). Kołysanka Rosemary, jeden z najpiękniejszych tematów filmowych świata skomponowany przez Krzysztofa Komedę, kojarzony z Tomaszem Stańko rozwija się w szybkie improwizacje na temat Kiedy będziesz duży z poprzedniej płyty wokalistki.
   Zupełnie inny nastrój prezentuje Kiedy mnie już nie będzie. Słowa Agnieszki Osieckiej płynnie przechodzą w balladę w wykonaniu Henryka Miśkiewicza. Barwa dźwięku klarnetu basowego płynie w górę rzek wraz z tamtą kobietą, która wciąż powierza swoje Szepty i łzy wierzbom. Temat Wojciecha Kilara opracowany przez Marcina Pospieszalskigo jest zarazem popisem Marcina Kydryńskiego. Zdjęcia opublikowane w albumie są najpiękniejszymi fotografiami jakie kiedykolwiek widziałem. Stonowane brązy i światło Słońca przenikające przez konary kampinoskich drzew rozpoczynają fortepianowe Barefoot. Zaraz po nim następuje Bosa, tytułowa bossa nova. Chłodny świt zamraża w powietrzu akordeonowe melodie Andrzeja Jagodzińskiego. Zbliżająca się zima słyszalna jest w klimacie Mizernej cichej, kolejnym chórku jednego głosu. Na tle złożonych akordów rozbrzmiewają uczuciowe improwizacje Tomasza Stańko na temat pięknej polskiej kolędy aby w finale przejść w orkiestrową Nielojalność. Anna Maria Jopek odchodzi tam, gdzie dźwięki pozytywki Krzesimira Dębskiego usypiają strudzone stopy, a woda z leśnego strumienia pozwala przejść boso przez jazz.

Pracę nadesłał:
Krzysztof Zwierzchlejski

(c) ANNA MARIA JOPEK MUSIC